Start
Publikacje
Adresy
Foto

Gospoda “Zum Lämmchen” (Pod owieczką)

 

     

    U Morawka gospoda nazywana jest “Kretscham” lub “Zum weißen Lamm”. Zaznacza on, że miała ona do roku 1838 formę i kształt starożytnego budynku karczmy tzn. miała salę taneczną na pierwszym piętrze z drewnianym filarem pośrodku i wąskimi schodami na zewnątrz. Ówczesny właściciel, Ernst Schwiedam, zmodernizował budynku w 1838 roku a w 1845 powiększył go. Od 1870 roku właścicielem był Karl Roth. 1)

    W 1882, Sąd Grodzki w Zittau podaje do wiadomości licytację należącej do Johanna Karla Stegmanna parceli z gospodą “Zum Lämmchen”. 14 dni później ogłasza się licytację wszystkich sprzętów z restauracji. 2)

    Do wyboru Izby Rzemieślniczej w sierpniu 1886 staje w Okręgu Wyborczym Dużego Porajowa, Sieniawki, Małego Porajowa, Luptin i Kopaczowa, gospodarz Erdmann Gustav Hanich z Porajowa. 3)

    Na Wielkanoc 1831, przekazana zostaje nowa sala parkietowa. 4) Hanich reklamuje w gazecie do 1893, różne imprezy w Lämmchen.

    Ponownie w grudniu 1893 spuściznę składającą się z parceli z restauracją, należącą do Hanicha, wycenioną ze strony miejscowego sądu na 25000 marek, na wniosek spadkobierców zlicytowano. 5)

    Zaproponowano tylko 18100 marek. Dlatego w styczniu 1894 ustalono nowy termin licytacji. 6) Mimo to, wdowa po Hanichu daje w lutym 1894 ogłoszenie o muzyce tanecznej. 7)

    Widocznie znalazł się jednak kupiec, ponieważ już w marcu 1894 J. Förster zapraszał na kawę i ciastka. 8)

    Widać Förster też nie działał długo, ponieważ protokół z posiedzenia Komisji okręgowej z 25 maja 1896 zawiera co następuje:

    Powiadamia się o następujących podaniach:

    “7. Właściciela Friedricha Ernsta Henkera w Porajowie Dużym o zezwolenie na wystawianie muzyki tanecznej, śpiewania i przedstawień teatralnych, jak również udzielania gościny i wypoczynku w jego parceli.” 9)

    Szybka zmiana właścicieli trwa nadal. W ogłoszeniu ze stycznia 1897 Gust. Rudolph reklamuje świniobicie. 10) A już w styczniu 1902 Sąd Grodzki w Zittau ogłasza przymusową licytację parceli ze sprzętem restauracyjnym, zapisaną na nazwisko Karl Gustav Rudolf. 11)

    Tu następuje pewna nieścisłość, ponieważ gazeta pisze: Znana restauracja “Zum Lämmchen” została wczoraj (22 maja 1901) kupiona przez Gustava Menzla z Drezna. Pan Menzel nie jest obcy w Łużycach. Był on już wcześniej mieszkańcem Ostritz. 12)

    W ten sposób wydaje się, że Lämmchen znalazła właściwego gospodarza, ponieważ w ogłoszeniu z gazety z 14 maja 1926, informuje się, że gospodarz i gospodyni “Zum Lämmchen”, pan Gustaw i jego żona, będą jutro obchodzić 25 rocznicę działalności. Oboje należą do najbardziej znanych i szanowanych gospodarzy w Zittau i okolicy. Jubilaci rozumieli, że dzięki pracowitości i solidnej obsłudze “Lämmchen” można znów uczynić ulubionym miejscem wycieczek, jak to było za czasów naszych dziadków pod starym Schwiedam. Ale pan Menzel był nie tylko solidnym gospodarzem lecz także troszczył się o dobro swojej gminy, szczególnie jako członek Rady Gminy, do której należał przez wiele lat. Jego główną zasługą jest stworzenie straży pożarnej w Dużym Porajowie, którą Menzel założył przed 15 laty i w dużej części wspomagał ze środków własnych. 13)

    W nocy na 5 grudnia 1927 zmarł znany w szerokich kręgach, właściciel gospody pan Gustav Menzel, który od ponad 26 lat wraz ze swoja żoną, prowadził “Lämmchen” w Porajowie Dużym. Choroba nerek zabrała aktywnego człowieka w 66 roku życia z kręgu jego ukochanych. 14)

    Na bal sylwestrowy 1929 zaprosił nowy właściciel pan Hans Hänel. 15)

    W roku 1910 zawiadamia się, że powódź w ogrodzie Lämmchen osiągnęła wysokość 50 cm. 16)

    Lämmchen znów zapraszała na kiermasz, chociaż Porajów nie miał kościoła. Kiermasz odbywał się zawsze w niedzielę i poniedziałek, termin najczęściej przypadał na początku września, raz również w październiku. 17)

    5 marca 1914 odbyło się oficjalne przedstawienie teatralne w wykonaniu członków straży pożarnej. Tytuł: “Wiejska czarownica.” Wstęp dla dorosłych 25 Pf., dla dzieci 10 Pf. Cały dochód przeznaczono na budowę służby sanitarnej. 18) Ze względu na duży popyt, w 1 dzień świąt Wielkanocnych odbyło się powtórzenie. 19)

    Pan Hänel prowadził gospodę do roku 1945.

     

     

    Źródło

    1. Morawek j.w.
    2. Wiadomości z Zittau z 16 czerwca 1882
    3. Wiadomości z Zittau z 28 sierpnia 1886
    4. Wiadomości z Zittau z 17 kwietnia 1891
    5. Wiadomości z Zittau z 24 grudnia 1893
    6. Wiadomości z Zittau z 19 stycznia 1894
    7. Wiadomości z Zittau z 4 lutego 1894
    8. Wiadomości z Zittau z 25 marca 1894
    9. Wiadomości z Zittau z 27 maja 1894
    10. Wiadomości z Zittau z 17 stycznia 1897
    11. Wiadomości z Zittau z 31 stycznia 1902
    12. Wiadomości z Zittau z 23 maja 1901
    13. Wiadomości z Zittau z 14 maja 1926
    14. Wiadomości z Zittau z 5 grudnia 1927
    15. Wiadomości z Zittau z 30 grudnia 1929
    16. Wiadomości z Zittau z 5 sierpnia 1929
    17. Wiadomości z Zittau z różnych lat
    18. Wiadomości z Zittau z 27 marca 1914
    19. Wiadomości z Zittau z 8 kwietnia 1914

     

    Następny rozdział